RS Dag 6: Grossenbach > Wilgersdorf

Vandaag liep ik op automatisme. Voet voor voet. Pad na pad. Bijna één met de Rothaarsteig. 

Het vertrek 's morgens ging vlot, ik stond ervan versteld hoe goed mijn voeten gerecupereerd waren. Ons lichaam is toch een wonderlijk ding. Ik genoot van de kleinere bospaadjes, en stapte goed door op de bredere paden. Het ging vanzelf. Mijn voeten begonnen wel sneller dan gisteren terug moe te worden, zo goed waren ze dan toch niet gerecupereerd. 

Ik deed 3 etappes vandaag, van bron naar bron. 

1. Van de Siegquelle tot aan de Ilsequelle (8km) 
2. Van de Ilsequelle tot aan de Dillquelle. (8,5km) 
3. Van de Dillquelle tot Heidehofpistor, de manege/boerderij/camping in Wilgersdorf. (8,5km)

Aan elke bron nam ik wat pauze, iets eten en drinken. Tussendoor nam ik niet echt pauze. Ik stapte door, stond even stil om iets mooi te bekijken, een plaspauze, foto maken,....en weer verder. Stappen stappen stappen. Ik stapte terug grotendeels bovenop de kam van de Rothaar, waardoor ik een adembenemend uitzicht had aan beide kanten.

Ik was wel teleurgesteld bij de Kaffeebuche...geen koffie te bespeuren daar.

Na de Dillquelle was ik moe. Mijn tempo vertraagde noodgedwongen. Mijn grote teen deed pijn. Maar ik ging verder. Van herkenningspunt naar mooi plekje naar  herkenningspunt. 

Doordat dit deel van de Rothaar wat lager gelegen is, hangt er ook al iets meer lente in de lucht.

En zo bereikte ik ook vandaag  weer mijn bestemming. Ik mocht mijn tentje opzetten op een leuk plekje bij een bankje, met een prachtige zicht, ik kon nog wat van de zon genieten, stuurde wat berichtjes naar het thuisfront, en geniet nu nog even van een prachtig zicht vanuit mijn tentje. Ja, t wordt weer koud deze nacht, maar ik ben toch blij dat ik hier ben. 💚⛺

En morgen, morgen bereik ik de finish. En een deel van mijn 💚💜💛.