RS dag 7: Wilgersdorf > Dillenburg. 🏁Ende.

Vandaag was ik in dubio tussen goed doorstappen om de finish te bereiken of langzaam genieten van die volle dag.

Het werd vooral dat laatste, om te genieten, maar ook omdat het lichaam moe was, en het parcours nog best lastig op 't einde. 

Ik wandelde en keek rond, ik nam alles in me op: de geuren van het bos, het vogelgefluit, de weidsheid, de lentebloesems, de warmte van de zon, de koelte van de wind, het pad onder mijn voeten. Ik nam het in me op en neem het mee naar huis. 

Halfweg had ik het lastig, iets te laat gestopt om te eten en te drinken, maar vond net toen een heerlijk plekje met een 'hangmatbankje'. Ik zet wat halfverkruimelde crackers met babybell en een zakje M&M's. Weet je dat M&M's heel veel Kcal bevatten, ideaal voor op een trektocht dus!

En ik ging verder, km na km. De route was de hele weg lang al goed aangeduid, ik kon nooit missen. Behalve vandaag, in de dorpjes waar ik door moest, was de bewegwijzering niet zo duidelijk, dus liep ik enkele keren een stukje verkeerd.

En toen kwam Dillenburg in zicht, een stadje tussen de heuvels. En die heuvels moest ik nog op en af en op en af. 

Maar na al die heuvels en al die km's en nog wat straten van Dillenburg, toen was er. 

Eindpunt van de Rothaarsteig. Ik wandelde 158km in 7 dagen. 

Met daarnaast een Biergarten. Dat biertje en die Curryworst hebben gesmaakt! 

Nu ben ik moe. Heel moe. (te moe om veel te typen) En wacht vol ongeduld op Christopher, Hilke en Siegert die hier elke moment kunnen zijn.